woensdag 28 augustus 2013

Kleur bekennen in streekdracht en kotomisi

In het OPENLUCHTMUSEUM in ARNHEM bezochten we de tentoonstelling KLEUR BEKENNEN IN STREEKDRACHT EN KOTOMISI. De Nederlandse streekdrachten waren ook zeer de moeite waard, maar mijn belangstelling ging vooral uit naar de kotomisi. Er zijn acht historische Surinaamse kotomisikostuums te zien. Ze behoren toe aan de 'Collectie Koningin Wilhelmina', ze zijn echter nooit eerder tentoongesteld.


Kotomisi betekent vrouw (misi) die een rok (koto) draagt. Het traditionele kostuum van Surinaams-Creoolse vrouwen heet ook kotomisi. Over het ontstaan van de kotomisi bestaan verschillende verhalen. Eén verhaal is dat Nederlandse plantage-eigenaren hun slavinnen dwongen dergelijke kleding te dragen. Daarmee zijn de kostuums zogenaamd pijnlijk erfgoed aan de slavernij. Een andere lezing is dat de kotomisi zich pas ontwikkeld heeft na de afschaffing van de slavernij in 1863.



Een kotomisi bestaat uit verschillende onderdelen. Koto, jaki en angisa (rok, jak en hoofddoek) vormen de bovenkleding. Daaronder worden onderkleding, een onderhemd, onderrokken en de koi gedragen. Dat laatste is een langwerpige rol, die op de rug gebonden wordt. De koi geeft samen met de opgebolde lange rok het brede silhouet. Alle kleding is heel sterk gesteven en blijft daardoor extra uitstaan. De rok werd al langer gedragen, maar het jak kwam pas in gebruik kort na 1879. Toen verbood de Nederlandse overheid in Suriname in een strafverordening het lopen met ontbloot bovenlijf. In dezelfde periode kreeg de koto een enorme omvang.



De kotomisi weerspiegelt de omstandigheden van de draagster. Een belangrijk onderdeel van de kotomisi is de hoofddoek angisa. Met het model en de manier van dragen kan een vrouw emoties laten blijken. De stofkeuze en patronen hebben ook een betekenis. Op de tentoonstelling zijn een aantal modellen te zien.


'Keti Koti', verbroken ketenen, is de jaarlijkse herdenking van het einde van de slavernij in Suriname op 1 juli 1863. Veel aanwezigen dragen dan de hierboven afgebeelde herinneringsdoek, die een belangrijke symbool-waarde heeft. Voor Keti Koti bestaat geen voorgeschreven bindwijze. Dit populaire model is genoemd naar ene miss De Neef, die nooit een ander model droeg.

In filmportretten vertellen mensen welke betekenis kledingtradities in streekdracht en kotomisi vandaag de dag voor hen hebben.

Informatiebron:  KLEUR BEKENNEN IN STREEKDRACHT EN KOTOMISI.





Elisabeth heeft op haar blog uitgebreid geschreven over KETI KOTI, de KOTOMISI en de ANGISA.

Wil je er nog meer over weten, kijk dan op de website van HET KOTOMUSEUM in Suriname.


maandag 26 augustus 2013

Pruimen clafoutis

CLAFOUTIS is eigenlijk een Frans nagerecht van kersen, maar het kan ook bij de koffie of thee. De kersen kunnen vervangen worden door ander fruit. Een hartige clafoutis is ook mogelijk. Deze clafoutis is bereid met pruimen.


75 gram bloem,
3 eieren,
125 gram basterdsuiker (kan best minder als je niet van zoet houdt),
1 zakje vanillesuiker (of 1 theelepel vanille aroma),
snufje zout,
2 theelepels gesmolten boter,
2,5 dl volle melk,
500 gram rijpe pruimen

Voeg de eieren, basterdsuiker, vanille suiker (of aroma) en zout samen, roer het goed door elkaar. Voeg de gesmolten boter toe en roer. Voeg daarna bloem toe en op het laatst de melk, blijven roeren tot je een glad beslag hebt. Leg de in stukken gesneden pruimen met de platte kant op een ingevette schaal (deze is eigenlijk iets te groot). Giet het beslag er voorzichtig overheen. Gedurende 30 minuten bakken in een voorverwarmde oven van 180°. Lauwwarm geserveerd vinden wij clafoutis het lekkerst, maar koud kan ook. Strooi er eventueel iets poedersuiker overheen.

Google eens op clafoutis of flaugnarde, je vindt de allerheerlijkste recepten.

zaterdag 24 augustus 2013

De Fuggerei in Augsburg

In Augsburg (Zuid-Duitsland) bezochten we DIE FUGGEREI, dit is de oudste bestaande sociale woonwijk van de wereld. Het werd in 1521 gesticht door Jakob Fugger (1459-1525), de rijkste koopman en bankier van Europa in die tijd. Nu vijfhonderd jaar later wordt het nog bewoond door behoeftige mensen.




De Fuggerei is geheel ommuurd, heeft 7 poorten en 8 steegjes, er staan 67 huizen waarin 140 woningen zijn ingedeeld en waar ongeveer 150 mensen wonen. De woonoppervlakte varieert van 40 tot 65 m². De huur voor een jaar bedraagt een Rijnse gulden, 88 eurocent, dit is hetzelfde bedrag dat men in 1521 betaalde, destijds was het een weekloon van een arbeider. Tegenwoordig komt er 65 euro aan kosten bij per maand voor gas, water en licht.




Verder is er in de huurvoorwaarden opgenomen dat de huurders verplicht zijn per dag drie gebeden voor de familie Fugger te bidden, dit kan in de kerk die binnen de muren van de Fuggerei staat.




Vroeger toen er veel gezinnen woonden, waren er ook een school en een ziekenhuis. Tegenwoordig is de gemiddelde leeftijd van de bewoners 70 jaar en wonen er hoofdzakelijk vrouwen. Ooit woonde Franz Mozart er, de overgrootvader van Componist Wolfgang Amadeus Mozart.




Van 22.00 uur tot 5.00 uur zijn de poorten gesloten. Tegen betaling van een kleine boete kan men nog via de nachtpoort naar binnen. Verder moeten de bewoners het voor lief nemen dat er veel toeristen de Fuggerei bezoeken, in de winter van 9.00 tot 18.00 uur en in de zomer zelfs tot 20 uur. De entree is 4 euro, dit is voor de Fuggerstichting die het complex financiert.







Er zijn twee woningen te bezichtigen, één is er nog grotendeels in oorspronkelijke staat en de andere zoals men tegenwoordig woont. Er is een tentoonstelling over de familie Fugger en in een oorlogsbunker is een tentoonstelling "Verwoesting en wederopbouw" over de Fuggerei tijdens de Tweede Wereldoorlog.







In het winkeltje zijn souvenirs verkrijgbaar en in het café kun je genieten van koffie met een heerlijk stuk Fuggertorte.





donderdag 22 augustus 2013

Merklap Camille Jullien

Het is niet bij één CAMILLE JULLIEN gebleven. Het resultaat van bijna acht weken borduren zie je hier op tafel liggen. De Camille Jullien borduurde zo fijn, dat ik haar miste toen ze af was. Ik heb de merklap met hetzelfde garen en op dezelfde stof nog een keer geborduurd. Deze keer een half kruisje over één weefseldraadje.


Camille Jullien 28 x 23 cm



Camille Jullien 14 x 11,5 cm 


Sylvaine van OUVRAGES DE DAMES bedankt voor het beschikbaar stellen van het patroon. Willeke van ANNELEIN DESIGN bedankt voor het organiseren van de SAL.

dinsdag 20 augustus 2013

Er wordt weer gebakken, ook op tv!

Er wordt hier regelmatig gebakken, ook brood. Gisteravond stonden er weer twee broden in de oven. Mijn man bakt het brood, hij vindt het leuk om te doen. In de tijd dat het deeg stond te rijzen hadden wij tijd om een uurtje te fietsen. Ik heb helaas geen foto's gemaakt, want dan zouden we wel twee uur onderweg zijn geweest.




De vierde serie van THE GREAT BRITISCH BAKE OFF gaat vanavond van start op BBC Two. Ik zit om 21.00 uur voor de buis, met of zonder mijn man. Hij zal moeten kiezen, want er is ook een voetbalwedstrijd op tv.


Recept voor de broden:
De twee broden zijn gebakken met het complete thuisbakmix voor meergranen/zadenbrood met gist. Er is geen broodmachine gebruikt (kan wel), maar handmatig gekneed. Een kilo mix + 580 ml koud water kneden tot soepel deeg, 30 minuten rijzen. Platslaan en oprollen. In bakblik leggen met naad aan onderkant, 90 minuten narijzen. Deegstuk bevochtigen en ongeveer 30 minuten bakken in voorverwarmde oven van 240 graden. Oven 5 minuten na inschieten terugzetten naar 220 graden. Baktijd afhankelijk van type oven. De afmeting van de gebruikte bakblikken is 26 cm lang, 12 cm breed en 7 cm hoog.


maandag 19 augustus 2013

Bosuitjes op vaas

Heb je even niets op de vaas staan, dan zet je er toch bosuitjes op. Dat is natuurlijk een grapje, maar hier staan wel bosuitjes op water. Mijn man vertelde dat de bosui (lente ui) weer aangroeit als je de reststukjes (minimaal 3 cm) met wortels op water zet. Deze bosuitjes staan sinds een week en zijn al flink gegroeid. Zou het ook lukken met prei? Dan moet ik wel meer ruimte maken op mijn vensterbank.



zaterdag 17 augustus 2013

De chickenbus

In januari van dit jaar stapte onze dochter op het vliegtuig, de eindbestemming was Guatemala. Ze verbleef er drie maanden voor haar studie, volgde Spaanse les en deed er onderzoek. Als er tijd over was genoot ze van het land. Eén van de eerste foto's die ze ons toestuurde was van deze chickenbus, een veel gebruikt vervoermiddel in Guatemala.


De kleurrijke CHICKENBUSSEN zijn oude Amerikaanse schoolbussen die in veel landen van Centraal-Amerika nog jaren dienst doen. Niet als schoolbus, maar om zoveel mogelijk mensen en hun vele spullen te vervoeren. Ook kippen! Het reizen per chickenbus is een stuk goedkoper dan per shutllebus. Na het zien van een filmpje was ik blij dat ze er nooit gebruik van heeft gemaakt. Of zou ze dat alleen gezegd hebben om mij gerust te stellen ...?



Stap maar in voor een ritje!

donderdag 15 augustus 2013

Merklap Camille Jullien

Mijn CAMILLE JULLIEN is af, dus wil ik haar toch alvast even laten zien. Ze is nog niet netjes gestreken. Volgende week tijdens de laatste SAL-update komt ze netter voor de dag. Ik heb met heel veel plezier aan de Camille Jullien geborduurd.


vrijdag 9 augustus 2013

De grootste waterval van Nederland

Een aantal keren per week trekken we er 's avonds met de fiets op uit. We wonen aan de rand van de Veluwe en zijn binnen een paar minuten in het bos. Ik heb dan ook meteen een vakantiegevoel. De waterval is één van mijn favoriete bestemmingen.

In de 19e eeuw werd het Apeldoorns Kanaal gegraven. Om te zorgen dat er ar altijd toevoer van water in het kanaal was werden er kunstmatige beekjes aangelegd. Die beekjes worden sprengen genoemd. Zo'n spreng ontspringt uit een kunstmatig aangelegde bron waaruit grondwater omhoog komt.









In dit gebied is een flink hoogteverschil. Er werden in de spreng twee watervallen aangelegd om dit hoogteverschil te overbruggen. De stroomopwaarts gelegen waterval bestaat uit twee trappen.








Stroomafwaarts bevindt zich de bekendste en meest bezochte waterval, deze bestaat uit vier trappen en heeft een totaal verval van 15 meter. In 2007 heeft er een restauratie aan de waterval plaatsgehad, de fundering was verzakt en het zand spoelde met het water weg.










De vierde trap wordt afgebakend d.m.v. een hek. Er zijn natuurlijk altijd waaghalzen die er overheen klimmen, zoals deze mevrouw. Ik heb het maar niet geprobeerd ;) Het water is trouwens ijskoud.



De waterval is al vele jaren een toeristische trekpleister voor jong en oud. Op de website OUD APELDOORN staan foto's en ansichten. Ik heb nog even bij mijn ouders tussen de foto's gezocht. Daar kwam ik ook een aantal oude foto's tegen van de waterval. Helaas was er geen foto bij waar mijn ouders op afgebeeld staan, wel met andere familie (die plaats ik maar niet).




Beide watervallen zijn te voet of op de fiets te bereiken. De dichtstbijzijnde parkeerplaats bevindt zich aan de Beekbergerweg in Loenen (Veluwe), afrit A50 Loenen/Eerbeek.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...