Op de laatste dag van ons verblijf in Bardowick gaan we naar Boizenburg aan de Elbe. De stad is bekend als Fliesenstadt (Tegelstad) en er is zelfs een tegelmuseum: Erstes Deutsches Fliesenmuseum. Ik ben gek op mooie tegels en wil dit museum daarom heel graag bezoeken. Een mooie bijkomstigheid is dat Boizenburg een prachtig historisch stadscentrum heeft. Hier wandelen we dus ook nog rond. Maar eerst bezoeken we het museum. Er zijn heel veel prachtige tegels en tegeltableaus te zien en ik maak dan ook weer heel veel foto's om thuis alles nog eens rustig terug te kunnen kijken. Er zijn tegels uit de tijd van het Historisme, de Jugendstil en de Art deco te zien, maar ook veel Nederlandse tegels. Er is een verzameling van de mooiste tegels van de in 1903 in Boizenburg gevestigde Wandplattenfabrik.
.jpg)
.jpg)
Een speciale ruimte is gewijd aan het levenswerk van de kunstenaar Lothar Scholz. Na ons bezoek aan het museum wandelen we nog een willekeurige route door het oude stadscentrum. Helaas hebben we daardoor veel van de tegeltableaus op de gevels gemist, maar daar kwam ik later pas achter toen ik een van de meegenomen folders van een tour bekeek. Dat was een beetje jammer!
Voordat we Boizenburg weer verlaten rijden we nog even naar de Richard Markmannstrasse. Hier bevindt zich een school met een bijzonder kunstwerk op de muur. Het is een tegeltableau van 13 meter hoog en 8 meter breed, gemaakt door Lothar Scholz. Op het tegeltableau staat een bekend citaat van Johan Wolfgang von Goethe. Vertaald betekent het: Veel van het heerlijks in de wereld is door oorlog en strijd verdwenen; wie beschermt en behoudt, heeft het mooiste lot getroffen.
Informatie:
https://www.fliesenmuseum-boizenburg.de/
https://www.boizenburg.de/tourismus/
