De tante van Tjorven

zondag 2 augustus 2026

Weer met Guusje naar kasteel Cannenburch

In mei 2024 bezochten we met onze kleindochter Guusje kasteel Cannenburch in Vaassen. Zij liet toen niet duidelijk merken wat ze ervan vond, maar later vroeg ze wel regelmatig: "Wanneer gaan we weer naar een kasteel?" Dat was toch wel een teken dat ze het leuk had gevonden.

Hier zitten we nu, gezellig op een vlonder aan de waterkant van de vijver in de moestuin bij het kasteel. We zijn net aangekomen en drinken eerst wat met een lekker koekje bij.

Na de koffie wandelen we eerst door de moestuin, want het kasteel is nog gesloten. Het is een prachtige moestuin waar door vele vrijwilligers hard in wordt gewerkt. Guusje kijkt en luistert aandachtig naar wat opa vertelt.

Dan is het tijd om naar het kasteel te gaan en het vanbinnen te bezichtigen. Helaas voelt Guusje zich opeens niet zo lekker en kijkt ze niet meer zo blij. Het kasteel is niet heel groot, dus we beginnen toch maar aan de tour. We denken nog dat ze het allemaal een beetje spannend vindt, maar ze is toch echt niet lekker. We staan dan ook snel weer buiten en besluiten om huiswaarts te gaan. Onderweg lust ze gelukkig nog wel een ijsje. Na een middag op de bank voelt ze zich alweer veel beter. In een volgende vakantie doen we het wel een keer over bij een ander kasteel.

Informatie:

https://detantevantjorven.blogspot.com/2024/05/met-prinses-guusje-naar-kasteel.html

https://www.glk.nl/cannenburch/kasteel-cannenburch

zaterdag 1 augustus 2026

Van het tegeltje naar een fijn weerzien met Haus Welbergen in Ochtrup

Op het onderstaande tegeltje staat Huis Welbergen in Ochtrup (Duitsland) afgebeeld. Ik zag het in het Töpfereimuseum in Ochtrup. Vanaf het museum rijden we daar naartoe. Er is een prachtige tuin en de omgeving is erg fijn om te verblijven. Dat weten we, omdat we er in juli 2024 ook al zijn geweest.

Het verhaal over Welbergen zal ik nog een keer herhalen:

In de 13e eeuw was dit nog een boerderij omgeven door een gracht (Gräftenhof). In de 16e eeuw werd het complex uitgebreid tot een echte waterburcht (Wasserburg). Als ik het straatnaambordje zie, valt mij meteen de Nederlandse naam op van Bertha Jordaan-van Heek. Op het informatiebord valt te lezen dat zij - schilderes en dochter van de Enschedese textielfabrikant Gerrit Jan van Heek - het kasteel samen met haar man, privébankier Jan Jordaan, in 1929 heeft gekocht. Ze deden dit niet met de bedoeling om er zelf te gaan wonen, maar puur om Welbergen te restaureren. Kort voor het overlijden van Bertha werd in 1959 de stichting voor Huis Welbergen opgericht, inclusief de watermolen, graanopslag en de bijbehorende landerijen. Zij verplichtte de stichting om Welbergen in het algemeen belang te onderhouden en te behouden als erfgoed van cultuur en plaatselijke geschiedenis. Tegenwoordig is Huis Welbergen te bezichtigen via groepsrondleidingen. Daarnaast dient het als trouwlocatie en vinden er onder andere kamermuziekconcerten, lezingen en conferenties plaats. De prachtige tuin en het park zijn vrij toegankelijk.