Zelfs het Klooster Lüne in Lüneburg heeft eens een belangrijke rol gespeeld in de televisieserie Rote Rosen, maar daarom zijn wij niet hier. Een kijkje in en rondom het klooster vinden wij altijd wel leuk en interessant. Deze keer nemen we deel aan een rondleiding. We hebben niet gereserveerd, maar er is gelukkig plek. Het klooster dateert uit de 12e eeuw en was een benedictijns vrouwenklooster. Na een verwoestende brand in 1372 werd het herbouwd in middeleeuwse stijl, zoals het nu nog steeds is. In de volgende eeuwen werd het klooster ontzettend rijk en machtig, onder andere door aandelen in de zoutmijn van Lüneburg. Rond 1481 beleefde de gemeenschap een enorme culturele bloeiperiode. De nonnen zagen handwerk destijds als een pure dienst aan God, waardoor er schitterende textielkunstwerken ontstonden die nu in het kloostermuseum te bewonderen zijn.
De grootste omslag kwam in 1528 met de Reformatie. De toenmalige hertog Ernst (de Belijder) van Braunschweig-Lüneburg wilde het protestantse geloof invoeren, al ging het hem eigenlijk vooral om de rijke bezittingen van het klooster. De nonnen lieten zich echter niet zomaar aan de kant zetten en boden meer dan vijftig jaar fel verzet voordat ze definitief overstapten naar het protestantisme. Vanaf die tijd veranderde het klooster in een protestants vrouwenstift. Tot diep in de twintigste eeuw was het een gerespecteerd toevluchtsoord voor ongetrouwde adellijke vrouwen. Tegenwoordig wonen en werken er nog elf stiftsvrouwen, waarvan één abdis, die met veel passie het complex onderhouden. Om de beurt is een van hen de gids. De vrouw die onze rondleiding doet is nog maar een maand in het klooster, maar het gaat haar allemaal al heel goed af. We volgen haar ruim anderhalf uur. Haar verhaal is interessant en er valt veel te zien. Het hoogtepunt is het prachtige geborduurde textiel. Hier kom ik echt ogen te kort.
 |
| De gids ontbreekt hier op de groepsfoto van het vrouwenstift |
 |
| Voorbeeld van borduren: de voorkant is rijkelijk vol van draad |
 |
| Op de achterkant is zo min mogelijk draad |
Na de rondleiding blijven we nog even bij het klooster. Op een bankje eten we onze boterhammen en drinken we koffie. Daarna wandelen we nog een rondje door de tuinen.
In een van de gebouwen is een weverij ingericht. De deur staat open, dus lopen we daar ook maar even naar binnen. Hier worden cursussen gegeven voor volwassenen en de jeugd. Er liggen prachtige geweven plaids, kleden, kussens en sjaals uitgestald.
Informatie:
https://www.kloster-luene.de/
https://weberei-am-kloster-luene.de/
