Appelkruimeltaart met bosbessen

Het boek 'Appeltaart', van Janneke Philippi, wordt regelmatig tevoorschijn gehaald door ons, vooral door mijn dochter. Ze kreeg het boek enkele jaren geleden cadeau met Kerstmis. Voor een verjaardag, een vriendin, als een welkom thuis na de vakantie, of zomaar omdat ze er zin in heeft, bakt ze een of meerdere appeltaarten (of APPELDESSERTS) uit dit boek. Haar lievelingsrecept is de appelkruimeltaart met bosbessen. Deze keer bakte ze er twee om te trakteren op de laatste werkdag van haar bijbaantje in de horeca. 

Ingrediënten voor 10 personen:
200 g ongezouten roomboter, op kamertemperatuur
225 g suiker
Mijn dochter gebruikt iets minder suiker.
1 zakje vanillesuiker
1 ei
400 g zelfrijzend bakmeel, gezeefd
250 g moesappels
150 g bosbessen
1 tl gemalen kaneel

Bereiding:

Verwarm de oven voor tot 200ºC. Leg vel bakpapier op bodem en sluit springvorm (24 cm), vet de rand in. Klop met deeghaken boter met 200 g suiker, vanillesuiker en wat zout zacht. Meng het ei erdoor. Voeg in 2-3 porties het bakmeel toe en kneed verder tot een kruimelig maar goed gemengd deeg. Druk twee derde van het deeg uit op de bodem van de springvorm. Schil de appels en snijd ze in schijfjes. Meng in een kom de appel met de bosbessen, 25 g suiker en kaneel. Verdeel het mengsel over de deegbodem. Verkruimel rest van het deeg tussen de vingers boven de taart. Bak de taart in ongeveer 45 minuten goudbruin en gaar. Laat de taart afkoelen en verwijder dan de vorm.

Tip:
Extra lekker met kaneelsuiker. Meng 1 theelepel gemalen kaneel door 1 eetlepel poedersuiker. Strooi de kaneelsuiker met een cacaostrooier of theezeefje over de taart.

Het recept is met toestemming van Janneke Philippi geplaatst. 
studiophilippi.nl

Als het hele huis dan naar appeltaart ruikt, is het natuurlijk helemaal leuk dat pap, mam en broer alvast een stukje mogen proeven. Het smaakte heerlijk! De taart viel ook bij de collega's erg in de smaak.

Zaterdagmorgen op de fiets

Op zaterdagmorgen hebben we een paar uurtjes tijd om te fietsen. We gaan richting Loenen, Klarenbeek en Voorst. Het is eerst nog frisjes, maar het wordt al snel warmer.

Op de plek van bovenstaand huis stond het huis waar ik meer dan vijftig jaar geleden geboren werd. Het gebouw op onderstaande foto was vroeger een school, het is later verbouwd tot een aantal woningen. Het voorste deel was destijds de meesterswoning. Ik ben er alleen naar de eerste kleuterklas geweest, daarna verhuisden wij naar een dorp verderop.

Wij fietsen langs het kanaal. Tijdens een koffiepauze zitten we heerlijk relaxt op dit bankje, alleen een tafeltje ontbreekt.

Even later verlaten we het fietspad langs het kanaal en gaan verder langs de Beekbergerbeek tot aan Klarenbeek.

In Klarenbeek fietsen we over het landgoed Krepel. Langs de weg bij het huis staat een imposante eeuwenoude beuk.

In de maanden juli en augustus is Galerie Bij Krepel elke zondag geopend en zijn er verschillende exposities te zien.

Vanaf Klarenbeek gaan we richting Voorst. Onderweg staan overal kleine kraampjes met o.a. courgettes en eieren. Zo'n pieperkast heb ik echter nog nooit eerder gezien. De zwaluwentil op hoge paal (te zien op de 3e foto) trekt ook mijn aandacht.

Een groep wielrenners. Ik zie meteen dat Henk Lubberding, de oud profwielrenner, erbij staat. Hij woont in Voorst en geeft o.a. fietsclinics.

Voor een uitgebreid bezoek aan Tante Thee en de Roskam Brocanterie in Voorst hebben we helaas te weinig tijd. We komen er vast en zeker nog wel een keer terug. Vanaf hier fietsen we rechtstreeks door naar huis en is er ook geen tijd meer om foto's te maken. 

Borduren met herinneringen

Na het overlijden van lieve blogvriendin Mienke, vorige week dinsdag, heb ik gisteravond voor het eerst weer haar borduurwerk opgepakt en enkele kruisjes geborduurd. Het borduurwerk kreeg ik als bedankje voor de verzameling honingpotjes die ik aan haar had gegeven. 

Mienke borduurde ook met plezier, maar aan veel borduurpakketten en patronen kwam zij niet toe omdat haar handwerkliefde toch in de eerste plaats uitging naar het quilten. Nu zij er niet meer is, is dit borduurwerk mij extra dierbaar. 

Het is vreemd om er weer aan te borduren, maar tegelijkertijd voelt het ook fijn. Mijn gedachten zijn bij haar. Mooie herinneringen komen naar boven en ik glimlach. Het doet ook pijn en dan zijn er weer de tranen.

Lieve Mienke, voor altijd in mijn hart.

Op de eerste foto: Sampler 1749,  Permin of Copenhagen.

Op de tweede foto: A Friendship Sampler, Carriage House Samplings. 

Verdrietig

Het is niet te bevatten dat lieve blogvriendin Mienke is overleden. Mijn gedachten zijn voortdurend bij haar, maar ook bij haar man en zoon die haar zo plotseling moeten missen.

Nooit meer Mienke.

Nooit meer samen praten, lachen, handwerken, theedrinken, eten, wandelen, fietsen, picknicken, naar de hertenbronst, museumbezoekjes, gezellige autoritjes ...

Nooit meer BALSEMIEN.

Ik ben verdrietig.
Het is niet te bevatten.

De theepotjes van Tineke van Gils

In 2010 maakte keramiste Tineke van Gils 100 unieke theepotjes. Op een uitnodiging vanuit China reisde zij naar Dehua (provincie Fujian). Daar draaide Tineke de theepotjes van BLANC DE CHINE. Het is een romig wit transparant porselein, dat ook wel Dehua porselein wordt genoemd. De 100 theepotjes werden in Shanghai tentoongesteld. In 2011 was een deel van deze collectie theepotjes ook in het CODA Museum in Apeldoorn te zien. Op de website van Tineke van Gils vind je meer informatie over deze theepotten, haar andere theepottenproject en overig werk.

Informatie: http://tinekevangils.com/